ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ-ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΟ ΑΒΕΡΕΛ...

Αγαπητέ Άβερελ,
Ξέρω εκ των προτέρων οτι αυτό το κείμενο θα το γιουχαΐσεις αν και μέσα σου θα ξέρεις ότι πλησιάζει πολύ την αλήθεια.
Εκ πρώτης αναγνώσεως,το άρθρο σου πραγματικά εγείρει συναισθήματα ενοχής σε εμάς τους "προδότες" και μικροπρεπείς συναυλιοτουρίστες.Όμως φίλε μου καλέ έχεις μεγάλο άδικο...σ'αυτές τις κλεφτές ματιές που θα ρίχνουμε στα ταμπλό της βουκολικής Μαλακάσας θα μπορούσες να διακρίνεις την θλίψη πεντακάθαρα και να καταλάβεις ό,τι απλά διατηρώντας ψηλά το ποδοσφαιρικό μας φρόνημα με την επιλογή μας να ημι-σνομπάρουμε τον τελικό(γιατί εννοείται οτι θα είμαστε μπροστά από οθόνη κατά την ώρα διεξαγωγής του χάνοντας τους Massive Attack)απλά δηλώνουμε την αντίθεσή μας απέναντι σε ένα μέτριο Μουντιάλ.
Διότι φίλε μου παλιέ το Μουντιάλ στο φτωχό μου μυαλό θυμίζει ερωτική σχέση.Κλείνεις το πρώτο ραντεβού,ντύνεσαι,στολίζεσαι,έχεις πεταλούδες στο στομάχι και γεμάτος ελπίδες ρίχνεσαι στη μάχη του έρωτα.Αν είσαι τυχερός πας κρεβάτι και μεθάς(βλ. πρόκριση).Κι αν δεν τα καταφέρεις με την γκόμενα που θές την πέφτεις και στην λίγο ασχημούλα(βλ.Ουρουγουάη) φίλη της δικιάς σου μπας και βολευτείς αλλά κι αυτή σε απογοητεύει(πράγμα που δε σε νοιάζει και πολύ).Αλλά αν μπείς ξαφνικά στο δωμάτιο και πιάσεις την γκόμενα,που για πάρτη της λιώνεις,καβάλα με έναν Γερμανό και έναν Ολλανδό τι κάνεις?Κάθεσαι και κοιτάς το ξέσκισμα της μήτρας και του ορθού της ταυτόχρονα απλά και μόνο γιατί το γαμήσι είναι γαμήσι ακόμα και όταν δεν συμμετέχεις ο ίδιος?Αφού λοιπόν μας "γάμησαν" και μας έκοψαν το πουλί(δικαίωμα στο όνειρο...) τι να κάνουμε?Μπανιστήρι σε ένα ξενέρωτο ζευγάρι.
Καλύτερα Γιάννης να τραγουδάει την "Καινούρια Ζάλη" όποια κι αν είναι αυτή,ερωτική ή ποδοσφαιρική,παρά πουπουρουπουπου και πανηγυρισμοί των κρατικοδιαίτων σπίκερ την ώρα που οι στερούμενοι συναισθημάτων και ορμονών που οδηγούν σε καταστάσεις ευφορίας Ολλανδοί θα σηκώνουν αυτό που θέλαμε όλοι μας.
Καλημέρα...